Nadat je met een GLP-1 stopt: gewicht terugkrijgen en wat krachttraining realistisch kan doen

Gepubliceerd op 23 oktober 2026

Collage van een man van in de vijftig die een eenarmige dumbbell row doet op een vlakke bank, met de kop “Stopping GLP-1?”

Gemiddeld komen mensen aan na het stoppen met GLP-1-medicatie, en volgens een indirecte vergelijking komen ze sneller aan dan mensen die een dieetprogramma afronden. Een BMJ-review van januari 2026 vond een gemiddelde gewichtstoename van ongeveer 0,8 kg per maand na semaglutide of tirzepatide, met een geprojecteerde terugkeer naar het startgewicht in ongeveer 1,5 jaar. Er is niet aangetoond dat krachttraining die toename tegenhoudt, omdat ik geen gepubliceerde studie kon vinden die dat testte. Wat het wel kan doen, is je spieren en kracht beschermen terwijl de weegschaal beweegt, en training die werd toegevoegd aan een GLP-1 (liraglutide) hielp mensen in één kleine Deense studie om meer gewicht kwijt te blijven nadat het medicijn was gestopt. Zie krachttraining als één laag van een plan dat ook voeding, eiwit, dagelijkse beweging en het advies van je voorschrijver omvat.

Dit artikel is algemene voorlichting, geen medisch advies. Of je stopt met GLP-1-medicatie, het afbouwt, overstapt of opnieuw begint, is een beslissing voor jou en de arts die het voorschrijft. Stop niet met een voorgeschreven medicijn vanwege iets wat je hier leest.

Wat de BMJ-review vond

Het artikel is van West en collega's, in januari 2026 gepubliceerd in The BMJ door een groep van de Universiteit van Oxford. Het voegde 37 studies samen, 63 behandelarmen en 9.341 volwassenen met overgewicht of obesitas; 35 van de studies waren gerandomiseerde studies. De belangrijkste cijfers:

Tijdens de behandeling: een gemiddeld verlies van 8,3 kg in de medicatiegroepen tegenover 3,2 kg in de vergelijkingsgroepen, na gemiddeld 39 weken.
Na het stoppen met een medicijn voor gewichtsbeheersing: een gewichtstoename van ongeveer 0,4 kg per maand, met een geprojecteerde terugkeer naar het uitgangsgewicht na ongeveer 1,7 jaar.
Na het stoppen met semaglutide of tirzepatide: ongeveer 0,8 kg per maand, terugkeer naar het uitgangsgewicht geprojecteerd na ongeveer 1,5 jaar, en gemiddeld 9,9 kg terug in het eerste jaar.
Gezondheidsmarkers: bloeddruk, glucose en cholesterol dreven terug richting de beginwaarde, alle geprojecteerd om daar binnen ongeveer 1,4 jaar te zijn. Die analyse omvatte alle typen medicijnen samen; de auteurs zeiden dat de gegevens te dun waren om deze markers voor semaglutide en tirzepatide afzonderlijk te analyseren.

Hoe het zich verhoudt tot dieetprogramma's

De auteurs vergeleken hun resultaten ook met gegevens uit een eerdere review van gedragsprogramma's voor gewichtsbeheersing, die ondersteuning bieden bij voeding en lichamelijke activiteit. Mensen in die programma's verloren gemiddeld 5,1 kg en kwamen ongeveer 0,1 kg per maand weer aan, met een geprojecteerde terugkeer naar het uitgangsgewicht in ongeveer 3,9 jaar. Na medicatie ging het weer aankomen ongeveer 0,3 kg per maand sneller, ongeacht hoeveel was afgevallen. De auteurs noemen de vergelijking indirect, omdat de mensen in de twee sets studies kunnen verschillen. “Uitgangsgewicht” betekent waar je begon, niet zwaarder.

Wat de review je niet kan vertellen

Lees deze cijfers als gemiddelden uit gemengd bewijs, niet als voorspelling voor je eigen lichaam.

De nieuwere medicijnen hebben de dunste gegevens. Slechts acht studies betroffen semaglutide en tirzepatide, met niet meer dan ongeveer 12 maanden follow-up na het stoppen. Het cijfer van 1,5 jaar is een rechte-lijnprojectie daarbuiten. Marie Spreckley van de Universiteit van Cambridge maakte dit punt in reacties die het Science Media Centre verzamelde.
De kwaliteit van de studies varieert. De opzetten waren gemengd, veel studies werden beoordeeld met een risico op bias, en de vergelijking met dieetprogramma's was indirect.
Het meet alleen gewicht. Voor zover ik kon bevestigen, analyseerde de review geen vetvrije massa, vetmassa of bot, dus ze kan niet zeggen waaruit het teruggekomen gewicht bestaat of krachttraining dat verandert.
Het test geen training. In de meeste opgenomen studies was de ondersteuning na het stoppen in alle groepen gelijk. Slechts twee vergeleken metformine of gedragsondersteuning met niets, en de review vond geen bewijs dat een van beide de snelheid van het weer aankomen veranderde. Spreckley merkte op dat de review niet laat zien dat gedragsondersteuning weer aankomen betrouwbaar voorkomt. Tricia Tan van Imperial College London zei dat de review gestructureerde training niet bespreekt als strategie, en betoogde dat obesitas langdurige behandeling nodig heeft, zoals hoge bloeddruk dat ook heeft.

Gegevens uit de praktijk zien er minder dramatisch uit

Gasoyan en collega's (Diabetes, Obesity and Metabolism, 2026) volgden 7.938 patiënten bij één Amerikaans zorgsysteem die na 3 tot 12 maanden stopten met semaglutide of tirzepatide. Een jaar later hadden degenen die voor obesitas werden behandeld een gemiddelde verandering van ongeveer +0,5% van het lichaamsgewicht, was 55% van degenen met geregistreerde gewichten aangekomen, en had ongeveer 14% het oorspronkelijke medicijn opnieuw gestart (19,6% in het hele cohort). Een andere studie op basis van patiëntdossiers (Murugadoss et al., Biology Methods and Protocols, 2026; 4.182 patiënten) vond dat ongeveer tweederde zijn gewicht had gehouden of was blijven afvallen in de zes maanden na het laatste recept. Beide zijn observationeel, bij korte kuren valt er minder gewicht terug te krijgen, en een laatste recept is niet altijd de dag waarop iemand stopte. De curves uit de studies zijn geen noodlot, maar weer aankomen is ook niet zeldzaam.

Wat gerandomiseerde stopstudies laten zien

In de verlenging van STEP 1 (Wilding et al., Diabetes, Obesity and Metabolism, 2022) werden 327 volwassenen 52 weken gevolgd nadat de behandeling stopte, en het leefstijlprogramma van de studie stopte daarmee ook. Wie semaglutide had gebruikt, had in week 68 gemiddeld 17,3% van het lichaamsgewicht verloren. Ze kwamen ongeveer tweederde daarvan weer aan, 11,6 procentpunten van het lichaamsgewicht. Ze eindigden nog steeds 5,6% onder het uitgangsgewicht, tegenover 0,1% voor placebo, en ongeveer 48% hield een verlies van 5% of meer vast.

In SURMOUNT-4 (Aronne et al., JAMA, online gepubliceerd in december 2023) verloren 670 volwassenen 36 weken lang gewicht met tirzepatide en werden daarna willekeurig ingedeeld om door te gaan of over te stappen op placebo. In de volgende 52 weken kwam de placebogroep 14,0% aan, terwijl de groep die doorging nog eens 5,5% verloor. Iedereen kreeg de hele tijd advies over een dieet met een tekort van 500 kcal per dag en minstens 150 minuten lichamelijke activiteit per week. Dat advies voorkwam het weer aankomen niet, al was de studie niet opgezet om het advies zelf te testen.

Wat krachttraining wel en niet kan doen

Ik kon geen gepubliceerde studie vinden waarin mensen die stopten met semaglutide of tirzepatide willekeurig werden ingedeeld bij een krachttrainingsprogramma of niets en daarna hun gewicht werd gevolgd. Studies naar krachttraining tijdens de behandeling lopen, maar die stellen een andere vraag, namelijk spieren behouden op het medicijn (zie krachttraining op Ozempic, Wegovy of Zepbound). Na het stoppen werk je met indirect bewijs:

Training nadat een GLP-1 was gestopt. In de S-LiTE-studie in Kopenhagen (Lundgren et al., NEJM, 2021, met een follow-up van Jensen et al., eClinicalMedicine, 2024) verloren 195 volwassenen eerst gemiddeld 13,1 kg met een caloriearm dieet van 8 weken. Daarna kregen ze een jaar lang begeleide training, liraglutide, beide of placebo. In de follow-up, een jaar nadat de behandeling was geëindigd, was de verandering in lichaamsgewicht sinds de randomisatie bij de combinatiegroep 5,1 kg gunstiger dan bij de groep met alleen liraglutide (95%-BI 0,2 tot 10,0 kg), en was het gewicht dat in dat jaar terugkwam ongeveer 6,0 kg groter na het stoppen met liraglutide dan na het stoppen met training. De beperkingen: slechts 109 mensen kwamen naar de follow-up, liraglutide is een ouder medicijn, de start was een door dieet veroorzaakt verlies, en het begeleide programma op matige tot hoge intensiteit wordt in de samenvattingen niet beschreven als krachttraining.
Activiteit en onderhoud op de lange termijn. De position stand van het American College of Sports Medicine (Donnelly et al., Medicine and Science in Sports and Exercise, 2009) vond dat het behouden van gewicht na verlies beter ging met meer dan 250 minuten lichamelijke activiteit per week, maar dat bewijs kwam uit cross-sectionele en prospectieve studies, en er bestonden geen goed opgezette gerandomiseerde studies over het voorkomen van weer aankomen. Ook stond erin dat krachttraining gewichtsverlies niet vergroot, maar de vetvrije massa kan vergroten. In het National Weight Control Registry (Thomas et al., American Journal of Preventive Medicine, 2014) hield naar schatting 87% of meer van 2.886 mensen die minstens 13,6 kg waren kwijtgeraakt en dat een jaar hadden volgehouden, na 5 en 10 jaar nog steeds een verlies van 10% vast, en weer aankomen hing samen met minder vrijetijdsactiviteit en minder vaak wegen. Het is observationeel en niet specifiek voor gebruikers van medicijnen.
Krachttraining tijdens het diëten. Een netwerk-meta-analyse uit 2025 van 62 studies (Xie et al., Frontiers in Nutrition) vond dat calorierestrictie combineren met krachttraining of aerobe training op matige of lage intensiteit de beste mix van vetverlies en behoud van vetvrije massa gaf. De studies waren bij gezonde volwassenen, niet bij mensen op GLP-1-medicatie, en de auteurs merkten een gebrek aan langetermijngegevens op.

Alles bij elkaar is krachttraining een redelijke gok om spieren, kracht en functie te beschermen en om je week een structuur te geven die niet van eetlust afhangt. Het vervangt het effect van het medicijn op de honger niet, dus beoordeel succes aan de hand van of je de kracht behoudt die je hebt opgebouwd.

Een onderhoudsplan dat niet op wilskracht leunt

Het doel is de standaardweek het werk te laten doen, omdat je eetlust kan terugkeren op het niveau van vóór het medicijn. Spreek de voedingskant af met je voorschrijver of een diëtist; dit is de kant van bewegen en bijhouden.

Train twee of drie keer per week

Doe twee of drie trainingen voor het hele lichaam van 45 tot 60 minuten, met een rustdag ertussen. Een sjabloon:

Goblet squat, 3 sets van 8 tot 12
Romanian deadlift met dumbbells, 3 sets van 8 tot 10
Dumbbell bankdrukken of push-ups, 3 sets van 8 tot 12
Zittend kabel roeien, 3 sets van 8 tot 12
Overhead dumbbell press, 2 sets van 8 tot 12

Stop elke set met nog ongeveer twee reps over, en schrijf dat getal naast de set in het logboek dat je gebruikt. Bouw progressie op door elke sessie een rep toe te voegen tot je de bovenkant van het bereik haalt, en voeg dan de kleinst beschikbare gewichtssprong toe. Als je bijvoorbeeld 16 kg haalde voor 10, 10 en 10 bij de goblet squat, probeer dan de volgende keer 11, 10 en 10, en ga naar 18 kg zodra je 12, 12 en 12 haalt. Als twee dagen alles is wat je kunt volhouden, tellen twee trainingen per week nog steeds mee. Ben je nieuw met krachttraining? Begin lichter dan je denkt en overweeg een paar begeleide sessies.

Stel een eiwitminimum in

In een meta-analyse van 49 studies en 1.863 gezonde volwassenen (Morton et al., British Journal of Sports Medicine, 2018) vlakte de extra winst in vetvrije massa door eiwitsuppletie af bij een totale inname van ongeveer 1,6 g per kg lichaamsgewicht per dag bij mensen die krachttraining deden, en het voordeel nam af met de leeftijd. Voor iemand van 80 kg is dat ongeveer 128 g per dag, of grofweg 32 g verspreid over vier maaltijden. Die gegevens komen van gezonde volwassenen, niet van mensen die van een GLP-1 af komen, dus zie het getal als startpunt en plan maaltijden in plaats van op hongersignalen te vertrouwen. Heb je een nierziekte of is je verteld je eiwit te beperken, overleg dan eerst met je arts. De details staan in hoeveel eiwit je nodig hebt, en de eiwitcalculator geeft een bereik voor jouw gewicht.

Houd dagelijkse beweging op peil

De drempel van het ACSM van meer dan 250 minuten per week komt neer op ongeveer 36 minuten per dag. Een praktische versie is het wekelijkse stappengemiddelde aanhouden dat je op het medicijn haalde. Wandelen en krachttraining doen verschillend werk, waar 10k stappen versus krachttraining over gaat.

Weeg op een vast schema en spreek een alarmgrens af

Minder vaak wegen hing in de registergegevens samen met weer aankomen, dus kies één of twee vaste ochtenden per week en gebruik een gemiddelde over vier weken. Schrijf dan een trigger op voordat je hem nodig hebt. Bijvoorbeeld: als je gemiddelde over vier weken 2 kg boven het gewicht ligt dat jij en je arts hebben gekozen, maak je een afspraak. Dat getal is een illustratie, geen gevalideerde drempel, dus stel het jouwe vast met je zorgteam. Vraag ook naar vervolgcontroles van bloeddruk, glucose en cholesterol.

Antwoord op weer aankomen niet met een crashdieet

In de netwerk-meta-analyse hierboven werd calorierestrictie alleen gekoppeld aan verlies van vetvrije massa vergeleken met een controlegroep, terwijl geen enkele trainingsarm die ermee werd gecombineerd een significant verlies liet zien. Een harde cut met weinig eiwit is dus een risico voor spieren. Onderhoudscalorieën aanhouden terwijl je kracht opbouwt is een redelijke standaard om met een diëtist te bespreken; de afwegingen staan in cutten versus bulken.

Volg kracht, niet alleen de weegschaal

Als lichaamsgewicht grillig is, zijn je oefeningen een stabieler signaal. Easy Reps is een gratis krachttrainingslogboek voor iPhone, iPad en Apple Watch, zonder account. Elke set komt in je trainingsgeschiedenis met grafieken en een kalender, en persoonlijke records en geschatte 1RM worden automatisch bijgewerkt, zodat je kunt zien of je kracht standhoudt terwijl je gewicht verandert. Het logt geen lichaamsgewicht of voeding, dus gebruik je weegschaal en een apart notitieboekje daarvoor.

Veelgemaakte fouten

Stoppen met trainen in de week dat het recept afloopt. De training in de Deense studie was begeleid en gestructureerd, en een routine starten vóór de laatste dosis is waarschijnlijk makkelijker dan daarna vanaf nul beginnen.
Wachten tot de gewichtstoename duidelijk is. Ongeveer 0,8 kg per maand mis je makkelijk zonder regelmatig wegen.
Eiwit als optioneel zien. Het is een goedkope manier om de spieren te ondersteunen die je bij elke gewichtsverandering wilt behouden.
Te snel maximale lifts najagen. Bouw eerst een paar weken consistente training op voordat je zware singles test.
Weer aankomen als persoonlijk falen zien. Het is het gemiddelde patroon in de studiegegevens, en daarom telt een plan meer dan wilskracht.

Wie voorzichtig moet zijn, en wat een arts moet beslissen

Stoppen is niet alleen jouw beslissing. Of je stopt, afbouwt, overstapt (ook naar een nieuwere orale optie zoals die in ons artikel over de orforglipron-pil) of opnieuw begint, hoort bij je voorschrijver. Overbrug een gat niet met ongereguleerde producten; bel in plaats daarvan de voorschrijver.
Bloeddruk, diabetes en hartziekte. Deze markers dreven in de studiegegevens na het stoppen terug richting de beginwaarde, dus je arts moet de monitoring en eventuele medicatiewijzigingen plannen. Gebruik je insuline of een ander glucoseverlagend medicijn, vraag dan hoe gewichtsverandering en een nieuwe trainingsroutine je doseringen en je risico op lage glucose beïnvloeden.
Voorgeschiedenis van een eetstoornis. Wegen en alarmgrenzen kunnen averechts werken, dus zoek samen met je arts een andere manier om te monitoren.
Ouderen, osteoporose, gewrichtsproblemen of kwetsbaarheid. Begin met begeleide sessies en lichtere belastingen.
Alarmsignalen. Stop met trainen en zoek medische zorg bij pijn of druk op de borst, flauwvallen, ernstige kortademigheid of nieuwe hartkloppingen. Heb je diabetes, neem dan contact op met je arts bij extreme dorst, vaak plassen of wazig zien.

Conclusie

Nadat een GLP-1 stopt, komt het gewicht gemiddeld terug, volgens een indirecte vergelijking sneller dan na dieetprogramma's, al verschillen de patronen in de praktijk en stoppen de gegevens over de nieuwere medicijnen bij ongeveer een jaar. Ik vond geen studie naar krachttraining nadat semaglutide of tirzepatide is gestopt. Een verstandige reactie is een lange adem: twee of drie keer per week trainen, een eiwitdoel van ongeveer 1,6 g per kg aanhouden, dagelijkse beweging op peil houden, op een vast schema wegen, en een plan afspreken met je voorschrijver vóór de laatste dosis, niet nadat de weegschaal is gaan bewegen.